اِنَّ الحُسَين مصباحُ الهُدی وَ سَفينَة ُالنجاة
به نام خدایی که قبل از محرم غم و
اندوه را آفرید
و قبل از غم و اندوه عشق را آفرید
و قبل از عشق حسین را آفرید
محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگی است
ماه عشق و شور و فریاد است
ماه سرافرازی بر فراز نیزه هاست
ماه آمیختن با خون و آمیختن عشق است
هر دم به گوشم میرسد آوای زنگ قافله
این قافله تا کربلا دیگر ندارد فاصله
یک زن میان محملی اندر غم و تاب و تب است
این زن صدایش آشناست.ای وای من! این زینب است
آهی کشید وگفت: که ماه محرم است
گفتم که چیست ماه محرم به ناله گفت
ماهی که خلق جمله افلاک در غم است
گفتم برای که بفغان داد این جواب
ماه عزای اشرف اولاد آدم است
این ماه گشته کشته به صحرای کربلا
سبط رسول تشنه لب این غم مگر کم است
آید به سوی خلق ز یزدان همی پیام
نیلی ببرکنید که ماه محرم است
در خلد حوریان همه سیلی به رو زدند
در عرش قدسیان همه چشمان پر ازنم است
زهرا سیاه بر سر و حیدر زند به سر
در این عزا رسول خدا قامتش خم است
در کربلا به چشم بصیرت نظر نما
بنگر هنوز زینب و کلثوم در غم است
گوید سکینه گشته یتیمی نصیب ما
در روزگار درد یتیمی مگر کم است
پدرم ديده به سويت نگران است هنوز
غم ناديده ي تو بار گران است هنوز
آنقدر بر همگان مهر، و وفا كردي تو
نام نيكت همه جا ورد زبان است هنوز
خواهشمندم با خواندن فاتحه روح مرحوم مغفوره « ماشاالله حيران »
را شاد كنيد
(متشكرم)